آقای افتخاری! ظاهراْ شما شاگرد مکتب استاد تاج بوده اید!!!
پســـــر نوح با بدان بنشست خاندان نبوت اش گــم شد!
کار دیگری با صدای علی رضا افتخاری به بازار موسیقی ارایه شده است. ما انتظار شاهکار از ایشان نداریم، امّا حداقل انتظار داریم که به فکر موسیقی این مملکت باشد. کسی که بتواند و نخواهد، هم به خودش خیانت کرده است، هم به مردم و جامعه و مملکت اش. مردم عادی شاید متوجه نشوند، ولی کسی که دو هفته هم ساز و آواز کار کرده باشد، می فهمد که چه کاری از سر بی کاری ساخته شده است و چه کاری، از روی فکر و اندیشه. آقای افتخاری که ادعا می کند موسیقی قاجار چندبار مصرف شده است و کهنه و تکراری و با اجرای موسیقی پاپ، می خواسته است کمکی به عالم بشریت و موسیقی ملی بنماید(!)، نیک می داند که این حرف ها فقط برای فرار از آن چیزی است که گرفتار آن شده است. فقط یک بیت و فقط یک بیت از یکی از تصنیف های کار آخری که ایشان در آن اثر خوانده است، چند اشکال دارد! توجه داشته باشید که عرض کردم فقط در یک بیت، آن هم از شاگرد تاج چنین اشتباهاتی بعید است!
-
هر نفس آواز عشق: آ...وا(اوج و کشش ساده به اندازه یکی دو ثانیه)...ز - آواز عشق، یک ترکیب وصفی است که در بیان آن، حالت صعودی به خاطر تأکید بر کلمه عشق باید وجود داشته باشد، در حالی که آقای افتخاری بر "وا" بیشتر از عشق تأکید کرده است! "وا" مخفف واویلا می تواند باشد! مخفف وامصیبتا می تواند باشد! مخفف واریس و واگیر هم، امّا این وا چرا باید در ترکیب وصفی "آواز عشق" این گونه مؤکّد شود؟!
-
می رسد از چپ و راست: چ --َ- پّ و ... - هر خواننده ای که نداند آوای کوتاه را در آواز نباید بکشد، چون در اصل کشیدنی نیست، به طور قطع جایی برای آواز خواندن باقی نمی گذارد! تازه چه بدتر وقتی که با کشیدن بیهوده حرف فتحه دار یا کسره دار، حرف بعدی اش را مشدّد هم بکند! چرا چ که فتحه دارد، فتحه اش با کشش خوانده می شود و چرا پ، تشدید دار می شود؟ به راستی جناب افتخاری! چرا؟ مگر در زندگی نامه شما ننوشته اند ۱۲ سال شاگرد استاد تاج بوده اید؟! همین کار را با حدّ کمتری در بیان کلمه "فلک" هم تکرار می کنید. پس شد سه اشکال در یک بیت! تازه چون بنده فقط یک بار، بله تنها یک بار کار را گوش داده ام و نیازی هم ندیدم که بخواهم بیشتر از این، آن را گوش کنم، تنها همین حدّ اشتباهات اش را در ذهنم مانده است از همین یک بیت!!!
آقای افتخاری عزیز! دل مان برای موسیقی این مملکت می سوزد که چرا هنرمند محبوب اش، مسیر را آگاهانه و این چنین آشکارا باید گم کند. نه، ما دل مان برای شما نمی سوزد که شما از لحاظ سن و سال، پدر ما جوان ها حساب می شوید و صلاح مملکت خویش، خسروان دانند. جناب عالی از آوازخوان های قدیمی دوران بعد از انقلاب هستید با آن همه حجم و نرمی صدا که خیلی ها حسرت داشتن صدای شما را داشته اند و دارند. نوای آرامش بخش صدای تان را چه راحت به دست باد دادید تا که هر بادی وزید، پیش اش دوان بودید!
به راستی وقتی به شما گفتند که بروید و آن تصنیف ساخته شده بر روی دوبیتی های هزاران بار شنیده شده باباطاهر را بخوانید، با خود هیچ فکر کردید که این گونه دوبیتی های باباطاهر را به سخره گرفتن و حقیر شمردن، چه تأثیر منفی بر بعضی از افراد با فکر و با روحیه معنوی می تواند داشته باشد؟ بر روی شخصیت باباطاهر چی که البته شخصیت این بزرگواران هم این گونه نیست که راحت خدشه دار شود، یعنی دراصل هیچ گاه نمی شود. واقعاً این آهنگ، اصلاً نیازی به ساخته شدن داشت یا به طور خودکار، خود دوبیتی باباطاهر این آهنگ را با خود به همراه دارد؟ کارتان را در اثری به نام "باباطاهر" یادتان هست که آهنگساز آن اثر هم کارهای دست چندم را به نام خودش رقم زد و چه راحت نوشت، آهنگساز: فلانی؟! هر بنی بشری می داند که آن آهنگ ها را در کوچه پس کوچه های قدیمی شهرها و در میان باغ های روستاها، هر زن و مرد و بچه و بزرگی زیر لب زمزمه می کند، آن هم بدون آهنگساز!
آقای افتخاری! ظاهراً شما شاگرد مکتب استاد تاج اصفهانی بوده اید!!! ایشان هم همین گونه آواز می خواند که شما در چند سال اخیر خوانده اید؟! این است رسم شاگردی؟ ایشان به شما یاد داده است که بی جهت تحریر بزنید و بی جهت کلمات را بکشید، بدون کم ترین توجهی به معنی شعر و تلفیق شعر و موسیقی؟ چرا در آواز خواندن و تصنیف خواندن تان بیشتر به نمایش های تکراری در بیان عبارات و واژه ها روی آورده اید تا بیان محتوای واقعی؟ واقعاً استاد تاج چیزی در این مورد به شما یاد نداده است؟ آواز خواندن های از سر رفع تکلیف و برای نوار پرکنی، جز "تغییر منفی ذائقه مردم و به خصوص جوانان و کمک کردن به آنان برای هرچه بیشتر سطحی فکرکردن"، تعریف دیگری هم می تواند داشته باشد؟
آقای افتخاری! شما را به خدا اگر به فکر خود نیستید، به فکر هنر مملکت باشید. موسیقی ما خود به خود درجا می زند و رو به عقب می رود، دیگر شما به این پسرفت کمک نکنید! می دانید حضرت شیخ اجل گفته است: "سعدیا! مرد نکونام نمیرد هرگز..."؟ بنان رفت، نام اش هست. یک چندم صدای شما را هم نداشت، امّا ماند. قوامی هم. ادیب هم. محمودی هم. نام شما هم باید بماند. لقب شما با شما است: افتخاری! قرار بوده است افتخار این سرزمین باشید، نه این که من جوانی که بیست و اندی سال از شما کوچک ترم، بیایم قصه لیلی و مجنون برای شما بنویسم که حواس تان جمع باشد! به انتظار بازگشت تان می مانیم. یا علی.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
*بازتاب:
-
Persian Flowers گفته است:
خط کشی در موسیقی چندان خوشایند نیست... کسی هم که توقع دارد همه خوانندگان مو به مو آموخته های کلاس ها و مکتب هایشان را در قالب ترانه و آواز تحویل دهند در چنبره ی سنت گرایی محض گرفتارند!
پاسخ:
بحث خط کشی و جدول کشی و این حرف ها نیست! بحث، بحث مدیریت هنر است و ثبات در آن. بحث ما صعود است و نگرانی از نزول پیوسته و وابسته هنری یک هنرمند. قرار نیست شاگرد تاج بشود تاج، امّا قرار هم نیست برود دنبال هر کس و ناکسی که سراغ او می آید که بخواند. انصاف دهید اگر او مکتب تاج را فراموش کرده است، کار با ایده و دیدگاه نوی هم انجام داده است؟ همه و همه کارهای دم دستی و کوچه بازاری است. نوع آواز خواندن غیر از این را نشان می دهد؟ آن چه که گفته ایم همین قضیه است که شاگرد مکتب یک استاد بزرگ، نباید به این روز بیافتد.
-
دوست دیگرمان هم که مقداری رعایت ادب فرموده اند(!)، داستان آواز و پیانو را نوشته است که باید بگویم آواز خواندن با پیانو خیلی مهم نیست، مهم آن است که چه بخوانیم و چگونه بخوانیم و با چه تفکری و البته از شما که مقید به طرفداری از ایشان هستید، انتظار می رود که رعایت حرمت افراد و ادب را بفرمایید.
-
آقای میلاد از وبلاگ "خورشید شبستان" تعجب کرده اند از این که گفته ام کار را فقط یک بار گوش داده ام و حالا نقد کرده ام. به خدمت ایشان باید عرض کنم که بنده هیچ پدرکشتگی با آقای
افتخاری یا هیچ هنرمند دیگری ندارم. اصلاْ ذات روزنامه نگاری ایجاب می کند که منصفانه و دور از هیجان و احساس بنویسم. شما می توانید نقد بنویسید، یا علی. من هم دوست دارم که چه از شما یا هر کس دیگری یاد بگیرم که اصل کار بر آموختن است. ضمن این که بنده فقط یک بیت را نقد کردم که حساب کار می شود همان "مشت نمونه خروار...". موفق باشید.
